Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/2321 K.2020/4486

Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında aralık 2009 yılında sistem kullanım anlaşması imzalandığını, davalı kurumun sistem kullanım anlaşması imzalanmadan önceki 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin tarihlerde tek taraflı olarak düzenlendiği yöntem bildirimine dayanarak davacı şirkete 17 adet ceza faturasını 2012 yılında tanzim ederek gönderdiğini, müvekkilinin faturaları ödediğini, ancak ceza faturalarının yasal dayanağı olmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen fatura bedelleri toplamı 126.643,36 TL' nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek T.C Merkez Bankası avans işleminde uygulanan en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının davaya konu faturaların kendisine ulaşması üzerine banka havalesi ile ödemeleri yaptığı, ödeme yapılırken herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadığı gibi faturaların tebliği üzerine de bir itirazda bulunulmadığı, davacının sözleşme hükümlerine göre borçlu olup olmadığını ödeme sırasında bilmesi gerektiği, bilerek ödediği cezanın iadesi için dava açılamayacağı, bilirkişi raporunda istirdat talebinin haklı olduğu bildirilmiş ise de, bilirkişi görüşüne katılınmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi tarafından, davacı şirketin ceza faturalarını ihtirazi kayıtla ödeme yapmamış olsa dahi TBK' nın 71 ve 72.maddeleri uyarınca istirdat talebinde bulunmasının mümkün olduğu, sistem kullanım anlaşmasından önceki dönemde meydana gelen ihlaller nedeniyle idarece tek yanlı olarak düzenlenen yöntem bildirimine göre ceza faturası düzenlenmesinin davacıyı bağlamayacağı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak,

davacının ödediği faturalar için toplam 126.643,36 TL ödediği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüyle, 123.577,33 TL' nin davalıya ödendiği 04/01/2013 tarihinden itibaren kalan 3.066,00 TL'sinin davalıya ödendiği 17/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek TC Merkez Bankasınca belirlenen değişken oranlı avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, faize KDV eklenmesi isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.