Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/2468 K.2020/3919

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olması nedeni ile kredi kullandığını, ancak kredi borcunun ödenmemesi üzerine aleyhine Hayrabolu İcra Müdürlüğü'nün 2011/1012 Esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, alacaklıların müvekkilinden 19.03.2012 tarihinde taahhütname aldığını ve taahhütname tutanağına 19.03.2012 tarihinden önce müvekkilinden 9.000,00 TL haricen tahsil yapıldığını beyan ettiklerini, ancak bu sırada müvekkilinin taşınmazı satışa çıkarıldığından satışın düşülmesi için müvekkilinin 19.03.2012 tarihinde toplam 5.984,19 TL ödeyip satışın düştüğünü, buna rağmen yeniden taşınmazın satışa çıkarıldığını,

satış tarihi olan 25.06.2012 tarihinde müvekkilinin davalı kooperatifin banka hesabına dört dekontla toplam 16.000,00 TL havale ettiğini, müvekkilinin toplam ödemesinin 32.984,19 TL olduğunu, bu ödemelerden 9.000,00 TL dışında kalan diğerlerinin icra dosyasına bildirilmediğini, müvekkilinin taşınmazının çok düşük bedele satıldığını, büyük zarara uğradığını ileri sürerek, müvekkilinin 2011/1012 Esas sayılı dosyasında ödeme miktarı kadar borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haricen yapılan 16.000,00 TL ödemenin icra müdürlüğüne bildirilmediğini, ödendiği halde hesaba katılmayan bir meblağın bulunmadığını, davacının halen 9.759,08 TL borcu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.03.2015 tarihli 2014/7431 Esas, 2015/1321 Karar sayılı ilamı ile; kurulan hüküm yeterli araştırmayı içermediği, mahkemece konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp davacının davalıya borçlu olup olmadığının tespitine,

yapılacak incelemede banka havalesi yolu ile yapılacak ödemelerin davalı kooperatif hesaplarına girip girmediğinin tespiti ve ayrıca davalının icra dosyasına ödeme hususunda yaptığı 19.03.2012 ve 28.02.2013 tarihli beyanlar üzerinde durulup tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesince bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyalarak yapılan yargılama sonucunda; davacının icra dosyasındaki borcunun 25/06/2012 tarihi itibariyle kapandığı ve davacının 5.307,23 TL alacaklı olduğu, davalı alacaklı tarafından ödemelerin zamanında bildirilmemiş olması nedeniyle taşınmazın 35.000,00 TL bedelle ihale edilip satıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi tarafından yapılan hesap kabul edilerek davacının fazla ödemesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada icra dosyasındaki taahhüt tarihi itibariyle alacak miktarı belirlenip buna göre davacının yaptığı ödemeler düşülerek sonuca ulaşılmıştır.

Raporda taahhüt tarihi itibariyle % 9 yasal faizi oranı üzerinde işlemiş faiz hesabı yapıldığı anlaşılmıştır. Esnaf ve Kefalet Kooperatifleri TBK 88-120. maddeleri sınırlamasına bağlı kalmadan sözleşmede belirlenen temerrüt faizini talep edebilir. Bu nedenle sözleşme uyarınca faiz hesabı yaptırması gerekirken, aksi gerekçelerle faizin yasal faiz üzerinden hesaplanması yerinde değildir.

Yine raporda tahsil harcı icra taahhüt tutanağında hesaba katılmış olmasına rağmen raporda alacak miktarını belirleyen kalem içerisinde toplamaya dahil edilmemesi doğru görülmemiştir.