KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/2472 E., 2020/3310 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile 14.1.2013 tarihinde hizmet sözleşmesi imzaladığını, sözleşme gereğince edimlerini yerine getirdiğini, kesilen faturaları öncesinde nizami olarak ödeyen davalının 01.07.2013, 31.07.2013 ve 15.08.2013 tarihli fatura bedellerini ödemediğini, anılan fatura bedellerinin tahsili amacıyla ... 13. İcra Müdürlüğü’nün 2014/78121 E. sayılı dosyada takip başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile % 20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının sözleşmeyle kimi malzemelerin tasnifi ve paketleme sahasına nakli ve paketleme işini üstlendiğini, davacının ücretini peşin aldığı işi yapmadığını, işin yapılmadığının ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/117 D iş sayılı dosyası ile sabit olduğunu, müvekkilince davacı aleyhine açılan alacak davasının halen derdest olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/117 D. İş sayılı dosyası, davalının takip dayanağı faturaları ticari defterlerine işlememiş olması, faturada belirtilen işlerin inkar edilmesi dikkate alındığında davacının iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/2472, K. 2020/3310, 27 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama