Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/362 K.2020/3622

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin alacağını tahsil için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu, itirazın iptali için açılan dava sonucunda takibin devamına karar verildiğini, davalıya icra emri gönderildiğini, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın İİK. 177/4 kapsamındaki şartları taşımadığını ileri sürerek, reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı şirketin iflasa tabi kişilerden olduğu, icra emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davalı şirketin süresinde borcu ödemediği, davacının İİK. 177/4 maddesi gereğince davalı şirketin doğrudan iflasını talep ettiği, talebinin yerinde olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile davalının iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, ilama dayalı olarak davalı borçluya ödeme emri gönderildiği ve buna rağmen borcun ödenmediği, İİK.'nin 177/4. maddesindeki şartın yerine geldiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.