KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/451 E., 2020/2578 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
551 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifin üyelerine yapmak durumunda olduğu konutları imal ederek bitirdiğini, 27.06.2010 tarihinde daire sahiplerine anahtar teslimi yapıldığını, kur'a sonucu davacıya isabet eden dairenin, 2002 yılının Haziran ayında "örnek daire" olarak hazırlanıp tefriş edilerek,
üyelerin görüşüne açıldığını, davalı kooperatifin yönetimi değişince yeni yönetimin imalatlarda değişiklik kararı aldığını, diğer dairelerin bu değişikliklere göre imal edilip, yapılarak teslim edildiğini, müvekkiline kur'ada isabet eden dairede bu yeniliklerin yapılmamış olduğunu, kooperatifin üyeleri arasındaki hak eşitliği kuralına aykırılık ortaya çıktığını, müvekkilinin bütün girişimlerine rağmen anahtarın teslim edildiği 27.06.2010 tarihine kadar, konuttaki hiçbir eksikliğin giderilmediğini, müvekkilinin konutunun anahtar teslimi tarihinde yaşamaya ve taşınmaya uygun halde olmadığını,
bu nedenle konutu eksikliklerini bildirir ihtirazi kayıtla teslim aldığını, müvekkilinin eksiklikler nedeniyle konutuna taşınamadığını, kiraya veremediğini, diğer konut sahiplerinin tasarruflarına benzer tasarruflarda bulunma hakkı elde edemediğini ileri sürerek eksik imalat bedeli olarak 1.660,00 TL'nin, kira tazminatı olarak 6.645,00 TL'nin, yönetime ödediği yönetim gideri olan 240,00 TL'nin, ...
Evleri Site Yöneticiliği'ne ödediği yönetim gideri olan 2.379,00 TL'nin, tespit dosyası masrafı olan 690,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının dairesine bu güne kadar 20.000,00 TL civarında harcama yapıldığını, davacının belirtmiş olduğu ufak tamiratların yapımı dışında kapıların, kombi tesisatının, pencerelerin ve ıslak zemin döşemelerinin yenilendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 21.01.2016 tarihli ve 2015/2497 E. 2016/279 K. sayılı ilamıyla eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacıya isabet eden dairedeki eksiklerin iyileştirilmesi gereken işlerden olduğu, bu nedenle kooperatifin sorumlu olduğu ve davacının her üye gibi dairesi için standart imalatı isteme hakkının bulunduğu, davacının kira bedeli ve ödediği yönetim giderini talep etmekete haklı olduğu gerekçesiyle eksik imalat, geç teslim nedeniyle tazminat ve site yönetim gideri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde hükmün 4. bendindeki yargılama giderinin kabul ret oranı hesabının yanlış yapılması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden hükmün 4. bendindeki ‘1.862,47 TL’ ibaresinin kaldırılıp yerine ‘487,48 TL’ ibaresinin yazılarak HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/451, K. 2020/2578, 13 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama