Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/593 K.2020/3819

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı müflis şirkette çalıştığını, işçilik alacaklarının kaydı için iflas masasına başvurduklarını, iflas idaresince fazla mesai alacağına ilişkin talebin reddedildiğini ileri sürerek, 74.119,80 TL fazla mesai alacağının iflas masasına kayıt kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fazla mesai alacağının nasıl hesaplandığı ve hangi dönemi kapsadığının yargılamayı gerektirdiği, dava tarihinden geriye 5 yıl öncesine ait fazla mesainin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacının müflis şirket bünyesinde çalıştığı, 4857 sayılı Yasanın 32. maddesi uyarınca ücret alacaklarında zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, bu nedenle, yapılacak hesaplamalarda davacının 22.05.2009-27.02.2014 tarihleri arasındaki hizmet süresinin esas alınarak takdiren %30 oranında indirim uygulanmak suretiyle yapılan hesaplamada davacının iflas tarihi itibariyle toplam 14.988,39 TL fazla mesai ücreti alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.737,70 TL alacağının sıra cetvelinde 1. sıraya, geri kalan 11.250,69 TL tutarındaki alacağının sıra cetvelinde 4. sırada davalı müflisin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.