Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1050 K.2020/2193

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin alt iş veren sıfatıyla çalıştırdığı işçinin işçilik alacakları için açılan dava sonucunda hükmedilen miktarın haciz tehdidi altında ödediğini, müvekkilinin payına düşen kısmının mahsubundan sonra kalan kısmından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline, aksi halde müvekkili şirketin davalı kurum ile sorumlu olduğu dönemden de yarı yarıya sorumluluk tesis edilerek şimdilik 5.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sorumluluğunun işçiye karşı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ihale şartnamesine göre davalı yüklenicinin çalıştırdığı işçilerin iş hukukundan doğan her türlü işçilik haklarından dolayı sorumlu olduğu ve buna göre son iş veren olması nedeniyle ödediği tazminat nedeniyle davacıdan tazminat talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacının yüklenici olup işyerini devraldığı diğer yüklenicilerin işçiye ödediği miktardan sorumlu oldukları kısımları ancak diğer yüklenicilerden isteyebileceği davalının bu bedelden sorumlu olmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.