KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2019/1140 E., 2019/1642 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müflis bankanın dava dışı şirket lehine tanzim ettiği teminat mektupları nedeniyle oluşan toplam 4.558.334,00 TL hazine alacağının iflas masasına kaydına ilişkin talebin reddine karar verildiğini, kararın doğru olmadığını ileri sürerek, reddedilen dava konusu alacağın tamamının davalı ... banka iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.
Davalı iflas idaresi, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı iflas idaresinin temyizi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 03.07.2008 tarih, 2008/5815 Esas, 2008/7453 Karar sayılı ilamıyla, teminat mektupları ile temin edilen vergi borçlarının miktarının bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle tespitinden sonra varılacak uygun sonuç çerçevesinde birir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, 4 ayrı teminat mektubu ile temin edilmiş miktarlar ve bunlara ilişkin beyannamelerin tescil tarihleri ile iflas tarihine kadar oluşan gecikme zammı ve yasal faiz toplamının 3.367.286,28 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.367.286,28 TL alacağın, davalının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2019/1140, K. 2019/1642, 2 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama