Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1407 K.2020/2585

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçilerin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalınn sorumlu olduğunu, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekilleri işçinin ücretlerinden davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; davacının davalılar ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalı bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalıdan talep edebileceği, davalı şirketin %50 oranında sorumlu olduğu ve böylece davalı şirkete yükletilmesi gereken sorumluluk tutarının 40.660,14.TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince;

davalı şirketin, davacı kurum tarafından dava dışı işçilere ödenen kıdem tazminatının kendi dönemine isabet eden kısmının tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının HMKnun 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.