Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1794 K.2020/3522

Taraflar arasındaki itirazın iptali, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket vekili Avukat ... gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı karşı davalı vekili, taraflar arasında "Uydu Hizmetlerinin Sağlanması" hususunda Sözleşmeler ve eklerinin akdedilmiş olduğunu, sözleşme gereği hizmetlerin sağlanması için müvekkil şirkete cihazların teslim edildiğini ve 40.500 USD depozitonun davalıya verildiğini, müvekkili tarafından noter ihtarnamesi ile sözleşmelerin süresine uygun olarak feshedildiğinin ihbar edildiği ancak davalı şirketten telefonlara yanıt alınamaması üzerine yine noter ihtarnamesi ile teminatın iadesi ve müvekkil şirkete teslim edilen cihazların hali hazırda davalıya teslime hazır olduğunun ihtar edildiğini, ancak herhangi bir cevap verilmediğini,

cihazların davacı müvekkil şirkette eksiksiz, hasarsız, ayıpsız bir biçimde muhafazasına rağmen cihazların hali hazırda davalı şirketçe teslim alınmadığını, davalının 5.313,22 USD alacaklı bulunduğunu, bu alacağın mahsubu ile 35.186,78 USD' nin iadesinin ihtar edildiği, hiçbir yanıt alınamadığını, bunun üzerine davalı şirket adına icra takibine geçildiğini, davalı şirketin itirazı sonucu icra takibinin durdurulduğunu, ileri sürerek davalının borca itirazının iptaline, takibin devamına, %40'dan az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı ile tüm görüşmelere rağmen cihazların teslimi hususunda bir sonuç alınamadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davda ise ticari defter kayıtlarına göre 9.376,35 TL cari hesap alacakları olduğunu, iade edilmeyen ekipmanın nakit bedeli olarak fazlaya ait her türlü hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik 10.000 TL'nin fesih tarihi olan 28.04.2011 tarihinden itibaren yürütülecek reeskont faizi ile birlikte tahsili gerektiği, karşı davalıdan söz konusu cihaz ve emtiayı haksız olarak 26.04.2011 ile 31.12.2012 tarihleri arasında zilyetliğinde bulundurduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL’nin karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Karşı davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından 28.04.2011 tarihinde noter aracılığı ile feshin bildirildiği, sözleşmenin 5.3 maddesine göre cihazların gönderilmesi işinin davalı-karşı davacıya ait olduğuna göre iş bitiminde de aynı yöntemle iade alınacağının, 5.5. maddesine göre iş bitiminde cihazların ve teknik malzemelerin sökülmesi hizmetinin de verileceğinin kararlaştırıldığı,

cihazların iade edilmediği ve haksız olarak kullanıldığı ileri sürülmüş ise de davalı-karşı davacının onayı olmadan cihazların kullanılmasının ve çalışıp çalışmadığının yargılama aşamasında denetlenmesinin teknik olarak mümkün olmadığı, ticari defter kayıtlarına göre davalı-karşı davacının 5.313.22 USD alacağı olduğu, bunun teminat bedelinden düşülmesi ile bakiye bedelin iadesi gerektiği, cihazların teslim edilmeyen dönemdeki kullanımına ilişkin davalı-karşı davacı tarafından delil sunulmadığı gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı- karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından, davacının sözleşmeyi feshettiği ve bunu davalı-karşı davacıya bildirdiği, cihazların teslimi içinde ihtar çekildiği, TBK’nun 379. maddesi uyarınca kullanım ödüncü sözleşmesinde geri verme yükümlülüğü emtiayı alana ait ise sözleşmede açıkça aksinin kararlaştırılması karşısında teslim alma yükümlülüğünün davalı-karşı davacıya ait olduğu, ihtarnamelere rağmen teslim almadığı,

emtianının sökülmesi-teslim alınması yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalının her türlü zarardan sorumlu olduğu, kaldı ki ancak teslim halinde zarar olup olmadığının anlaşılabileceği, cihazların test edilmesine bu nedenle gerek olmadığı, haksız kullanıma ilişkin iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.