Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/2013 K.2019/2660

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava açılmamış sayılmasına yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili müvekilinin davalı kooperatife üye olduğunu belirterek müvekillinin kooperatife yatırıldığı 26.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davacının kooperatif üyesi olmadığını ve kooperatife aidat ödemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava takipsiz kaldığı için 03.02.2009 tarihinde işlemden kaldırılmıştır. Davanın yenilenmesinden sonra bu kez 17.06.2014 tarihinde HMK'nın 320/son maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacının istinaf talebi İstanbul 17. Bölge Adliye Mahkemece "Dosya hakkında daha önce Yargıtay 23. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapıldığı" gerekçesiyle istinaf talebi, temyiz talebi kabul edilerek dosya dairemize gönderilmiştir.

Dava, Kooperatifler Kanunu'nun 99/2 fıkrası gereğince basit yargılama usulüne tabidir. Bu tür davalarda, HMK'nın 320/4. fıkrası gereğince "Dava bir kez takipsiz bırakılır ve yenilenmesinden sonra tekrar takipsiz bırakırsa davanın açılmamış sayılmasına" karar verilir. Ancak somut olayda ilk işlemden kaldırma HUMK döneminde yapılmış, ikinci takipsiz bırakma HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra olmuştur.

HUMK'ta takipsizlik nedeniyle davanın açılmamış sayılabilmesi için iki kez işlemden kaldırılması gerekirken HMK bir kez işlemden kaldırmayı yeterli görmüştür.

Bu durumda HMK davacı aleyhine bir usul kuralı getirdiğinden ve HMK'nın 448. maddesinde "Bu Kanunun tamamlanmış işlemlere derhal uygulanacağı" belirtildiği ve HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra dosya takipsiz bırakılmamış olmasına rağmen HUMK yürürlükte olduğu dönemdeki takipsiz bırakma esas alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz görülerek kararın bozulması gerekmiştir.