Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/2503 K.2020/3769

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Dağıtım A.Ş. vekili Avukat ...., ihbar olunanlardan ... Grup Elek. Ener. Toptan Satış A.Ş. vekili Avukat ... ile davacı ... vekili Avukat....n gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, kamu kurumlarının kullandığı elektrik enerjisi bedellerinin özelleştirme nedeniyle özel şirketlere ödenmesi amacına yönelik bir takım EPDK kararlarının alındığını, bu kararlar ile ticarethane gruplarının da belirlendiğini, davacıya ait bir kısım trafo merkezlerinin ticarethane grubuna dahil olup fiyatlandırmaya esas tarifenin 2. maddesi kapsamında faturalandırılması gerekirken, faturalandırmanın 4. maddeye göre yapılması ile haksız tahsilatlar gerçekleştirildiğini ileri sürerek, şimdilik 336.719,98 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş, bilahare talebini 1.094.701,73 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, talep dönemleri dikkate alındığında davalıya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, taraflar arasında abonelik sözleşmesi olduğu ve davalının tahsilatlar yaptığı anlaşıldığından, davalıya husumet düşeceğinin kabulü gerektiği, uyuşmazlığa konu trafo merkezlerindeki iç ihtiyaç aboneliklerinin davalıya ait dağıtım sisteminden yararlanmadıkları, bu aboneliklere herhangi bir dağıtım hizmeti verilmediği, ulusal tarifenin 2. grubunda bulunan OG baralarına özel hattı ile bağlı tek bir tüzel kişi durumundaki kullanıcılar tarifesine dahil oldukları oysa davalı tarafından diğer tüm dağıtım sistemi kullanıcılarının grubuna göre abone yapılarak tahsilatlar gerçekleştirdiği,

davacının 18 adet merkezi bakımından ise fazladan tahakkuklar yapıldığı ve bunların faturalara yansıtıldığı, bu bedellerin iadesi gerektiği ayrıca davacı tarafından davalının dava öncesinde temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 336.719,98 TL'nin dava tarihinden, 757.981,746 TL'nin ıslah tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsiline, dava konusu 18 trafo merkezinin aboneliklere ait bağlantı grubunun Tedaş fonsuz tarifelerinin 2. maddesi gereği dava tarihi itibariyle ticarethane tarife grubuna dahil olduğunun tespitine karar verilmiş, taraf vekillerinin istinaf başvurusu neticesinde,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, mahkeme kararının ve dayandığı gerekçelerin usul ve yasaya uygun bulunduğu belirtilerek, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden: Dava, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesine dayalı istirdat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın "Taleple Bağlılık İlkesi" başlıklı 26. maddesinin 1. fıkrası "Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir" şeklindedir. Buna göre hakimin talepten fazlasına hüküm vermesi yasak olduğu gibi talepten başka bir şeye hüküm vermesi de yasaktır.

6100 sayılı HMK'nın 266/1. (1086 sayılı HUMK'nın 275.) maddesi, "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. Aynı Kanun'un 282. (1086 Sayılı HUMK’nın 286.) maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği hükmü, HMK'nın 281.

(HUMK'nın 283.) madde hükmü uyarınca bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişi incelemesine karar verildikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez.

Kaldı ki, somut uyuşmazlık çözümünde bilirkişinin rey ve mütalaasına başvurulmasını zorunlu kılar niteliktedir.

Bu durumda mahkemece, yeni oluşturulacak uzman bilirkişi heyetine, öncelikle davacının tespit hükmüne konu istemi ile mahkemece kurulan hüküm arasındaki (var ise) ayrık hususların açıklattırılması, dava konusu trafo merkezlerinde mevcut lojmanlara verilen elektrik hizmetinin ne suretle gerçekleştirildiği ile lojmanlara ait elektrik giderlerinin sakinlerinden tahsil edilip edilmediği, ediliyor ise ödenmesi gerekli miktarın ne suretle belirlendiği ve nasıl bir usul ile tahsil edildiği,

ayrıca taraflar arasında sağlanan mutabakat nedeniyle 25 trafo merkezi hakkında tarifenin 4. maddesine uygun faturalandırma yapılır iken dava konusu 18 trafo merkezinin bu uygulamanın dışında bırakılması nedenlerini de içeren ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.