Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/285 K.2020/368

Taraflar arasındaki rucüen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, sözleşme kapsamında çalıştırılan dava dışı 5 işçinin iş mahkemesinde açtıkları dava sonucunda müvekkil aleyhine icra takibi başlattıklarını, yapılan takipler nedeniyle dava dışı işçilere toplam 33.271,76 TL ödeme yapıldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereği bu bedelden davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek işçilere yapılan toplam 33.271,76 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme gereğince işçi alacaklarından sorumluluğun davalıya ait olduğu, davacının ödemiş olduğu bedellerle ilgili ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı alt işverene rücu hakkı bulunduğu anlaşılmakla, davanın kabulü ile 11.069,53 TL alacağın 17.12.2014 tarihinden, 2.464,89 TL alacağın 21.11.2014 tarihinden, 579,83 TL alacağın 02.10.2014 tarihinden, 2.329,54 TL alacağın 29.09.2014 tarihinden, 9.551,28 TL alacağın 21.11.2014 tarihinden, 3.940,49 TL alacağın 04.03.2015 tarihinden, 3.335,70 TL alacağın 21.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.