Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/446 K.2019/3255

Davacı vekili müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kura ile müvekkiline tahsis edilen daireyi müvekkilinin bir takım masraflar yaparak restore ettiğini, 2003 yılından itibaren de dairede oturmaya başladığını kooperatif hatasından kaynaklanan ve ruhsatsız yapılan binanın Belediye Encümen Kararı ile yıkımına karar verilmesi ile müvekkiline daire tahsis edilen blogun yıkıldığını,

yıkım sonunda üyelerin bir kısmının evsiz kaldığını bir kısmının ise evlerde oturmaya devam ettiğini davalı kooperatifin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek davalı kooperatifçe diğer daire sahiplerine tahsis edilen emsal bir daireyi tahsis etmesi ve kullanıma sunması olmadığı takdirde emsallerine ve rayiçlerine uygun bir dairenin değeri olan 200.000,00 TL.in fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 30.000,00 TL.sinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, davacının kooperatif ortağı olduğu, kura sonucu daire tahsis edildiği ve tahsis edilen dairenin bulunduğu binanın 08.04.2010 tarihinde yıkıldığı bu tarihten sonra davacıya daire tahsisinin yapılmadığı ve yapılma olanağının bulunmadığı, bilirkişi raporuna göre daire tahsis edilmeyen ve tahsis imkanı da bulunmayan davacının terditli açtığı davada ıslah talebi de gözetilerek tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının edayı beklemek zorunda olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava kooperatif üyesinin tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar davalı kooperatif savunmasında inşaatların yapılmaya devam ettiğini ve bitmiş bloklarda boşalan daire olması durumunda davacıya tahsisin yapılacağını iddia ediyor ise de dava tarihi itibariyle herhangi bir inşaat başlamadığı gibi gelinen aşamada kooperatifin inşaat faaliyeti ile ilgili bir savunmasının da bulunmadığı, davacı üyenin kendisine bağımsız bölüm tahsis edileceğine ilişkin beklenti süresinin tahammül sınırlarını aştığı gözetilerek Dairemiz bozma kararının kaldırılarak bu kez yerel mahkeme kararının onanması gerekmiştir.