Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/559 K.2020/431

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; dava dışı işçi tarafından işçilik alacaklarının tahsili istemiyle açılan dava sonucu başlatılan takibe ... Devlet Hastanesi Başhekimliğince 17/12/2012 tarihinde toplam borç olan 7.173,59 TL'den 330,69 TL stopaj kesilerek 6.842,90 TL ödeme yaptıklarını, davalı şirketin söz konusu borçlardan sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla icra dosyasına ödenen 7.173,59 TL'nin ödeme tarihi olan 17/12/2012'den itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sorumluluğun davacı idarede olduğunu, aksi halde asıl işverenin alt işverene rücu hakkının dava dışı işçinin alt işveren de çalıştığı dönemle sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı alt işveren ile asıl işveren ... arasında imzalanan Hizmet Alımları Tip Sözleşmesi ve ekindeki Teknik Şartnamenin 6. Maddesinin 2. fıkrası gereğince, alt işverenin işçisi ile ilgili doğan tüm işçilik alacaklarından, alt işverenin sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, taraflar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinden kaynaklı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davalı alt işverenin iş mahkemesi dosyasında taraf olmadığı gibi davanın ihbar edilmediği, aleyhine icra takibi yapılmadığı ve dava tarihinden önce davacı idarece ihtarla temerrüde düşürülmediğinden alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle HUMK'nın 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.