Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/628 K.2020/653

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında ihale sonrası hizmet sözleşmesi imzalandığını, yapılacak iş kapsamında davalı şirket bünyesinde çalışmakta iken iş akdi feshedilen dava dışı işçi ...'nun işe iade talebiyle müvekkili üniversite ve davalı aleyhine açtığı davanın kabul edildiğini ve kararın mali sonuçlarının tahsili için başlatılan icra dosyasına müvekkilinin ödeme yaptığını, işçinin ihaleyi alan davalı şirketin işçisi olduğunu, ihale sözleşmesi hükümlerine ve Yargıtay kararlarına göre işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 21.645,76 TL 'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının sözleşme uyarınca işçi haklarından müvekkil şirketin sorumlu olduğuna dair iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, tazminatlardan işçiyi işe iade almayan asıl işveren olan davacının sorumlu olduğunu, davacının rücu hakkı olduğu kabul edilse dahi sorumluluğun müteselsilen olduğunu ve davacının zamanında ödeme yapmayarak sebebiyet verdiği icra masrafları, icra vekalet ücreti ve takip tarihinden ödeme tarihine kadar olan faizden dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İstanbul 9. İş Mahkemesinin 2012/208 Esas sayılı dosyasında görülen işe iade davasının yapılan yargılamasında, davacı ... ile davalı şirket arasında İş Kanununun aradığı anlamda asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı ve aralarındaki uygulamanın muvazaalı olduğu saptanarak ...'nun başlangıçtan itibaren ... işçisi olduğunun belirtildiği, fesih gerekçelerinin yerinde olmaması nedeniyle işe iade davasının kabulüne karar verildiği, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğünün dava dışı işçiye ödediği ücretleri davalı taşeron şirketten rücuen talep etmesine yasal olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.