KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2019/938 E., 2020/1345 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Asıl ve birleşen davada davacı vekili, dava dışı işçi tarafından müvekkili aleyhine açılan iş davası sonucunda verilen kararın takibe konulması üzerine müvekkilinin yaptığı ödemeden davalı alt işverenlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, icra dosyasına yapılan 8.906,29 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan sorumluluk durumlarına göre müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Bir kısım davalılar, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Öncelıkle iş davasında ücret, yemek, yol parası alacaklarına ilişkin dönemde dava dışı işçinin hiçbir taşeron bünyesinde çalışmadığı, işçinin bu dönemde davacı işçisi olarak iş yaptığının iş mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporu ile de sabit olduğu dolayısıyla davacının bu alacaklar yönünden sorumlu olduğu ve davalılarda talep edemeyeceği ancak diğer alacaklar yönünden Yargıtay’ın son uygulamaları göz önüne alındığında her iş verenin kendi dönemi ile son işverenin kendi dönemi ve ihbar tazminatı ile sorumlu olacağı dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen temyiz nedenlerine göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2019/938, K. 2020/1345, 26 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama