Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/968 K.2020/1285

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemece verilen 28.04.2016 tarihli ve 2015/573 Esas-2016/322 sayılı kararın, davalı tarafından 10.10.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, 94,13 TL harç ve 100,00 TL posta giderinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceğine ilişkin muhtıranın 08.11.2016 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, belirtilen masrafın süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın 334/1. maddesinde “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” 334/2. maddesinde “Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

HMK'nın 334. maddesinde adli yardımdan faydalanacak kişiler sayılmış, ancak bunlar arasında kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişiler yer almayıp, maddede belirtilen şartlar oluşmadığından davalı adli yardım talebinin reddine karar verilmesi uygun görülmüştür.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı yetkilisinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.