KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2020/1497 E., 2020/4159 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2020
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K ARAR
Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis bankada olan alacağının kayıt ve tahsili için yaptığı başvurunun reddedildiğini, iflas idaresinin kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek rsıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir. Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince şikayetin süresinden sonra olduğu gerekçesiyle istemin HMK'nın 114/1-b ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine dair verilen karara karşı şikayetçi vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce şikayet olunan bankanın iflasının 16.11.2017 tarihinde açıldığı, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106. ve Yönetmeliğin 20. maddesi gereğince, iflas tasfiyesinin yürütülmesi için iflas idare memuru adaylarının TMSF tarafından belirlenerek iflas müdürlüğüne bildirildiği,
İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/7-6 D.İş sayılı kararı ile gösterilen adaylardan iflas idare memurlarının seçilmesine karar verildiği, iflas tasfiyesinin 5411 sayılı Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre, TMSF tarafından gerçekleştirildiği, tasfiye kapsamında tüzel kişiliğe haiz TMSF tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde olan sıra cetveli uyuşmazlığının çözüm yerinin idari yargı yeri olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabülü ile şikayetin yargı yolu bakımından usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2020/1497, K. 2020/4159, 9 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama