Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2020/2161 K.2021/269

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı ..., müvekkili şirketin demir çelik imalatı ve satışı ile birleşen davada davacı ..., müvekkili şirketin mimarlık, mühendislik ve inşaat işleri ile iştigal ettiğini, her iki şirketin son aylarda ekonomik krize girdiğini ve borçlarını vadesinde ödeyemediğini, mevcut borçlarda % 30 iskonto yapılarak kalan borçların konkordatonun tasdiki kararının kesinleşmesinden itibaren ilk altı ay ödemesiz geçildikten sonra, aylık eşit taksitlerle 2 yıllık süre içerisinde ödeneceğini ileri sürerek, müvekkili lehine geçici mühlet ve sonrasında 1 yıllık kesin mühlet verilerek konkordatonun tasdikini talep ve dava etmiştir. Alacaklılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, konkordato komiseri raporları ve tüm dosya kapsamına göre; her iki borçlunun konkordato projelerinin temel dayanağı olan, yeni iş alımı ile kâr elde etme hedeflerine ulaşamadığı, halihazırda devam eden veya sözleşmeye bağlanan bir işinin olmadığı, şirketlere nakit akışı sağlanamadığı, komiser ücretlerinin ve sigortalı çalışanlarının aylık ücretlerinin ödenemediği, her iki şirket açısından da konkordato projesinin uygulanabilirliğinin mümkün olmaktan çıktığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davacıların konkordato taleplerinin ayrı ayrı reddine; davacı şirketlerin iflasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, borçlu şirketlerin zarar durumunun ve borca batıklığın dönemler itibarı ile arttığı, şirketlerin devamının aktiflerin azalmasına ve pasiflerin artmasına yol açtığı,

kesin mühletten sonra komiser ücretlerinin ve sigortalı çalışanlarının aylık ücretlerinin de ödenemediği davacıların konkordato projesinin uygulanabilir olmadığı ve başarı şansı kalmadığından İİK 292/1-a maddesi gereğince iflas kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin asıl ve birleşen davalara ilişkin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece İİK'nın 292 maddesi gereğince konkordato talep eden şirketlerin iflasına dair verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince İİK 292/1-a maddesi gereğince iflas kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin asıl ve birleşen davalara ilişkin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

İİK 292/ son fıkrası “Mahkeme, bu madde uyarınca karar vermeden önce borçlu ve varsa konkordato talep eden alacaklı ve alacaklılar kurulunu duruşmaya davet eder; diğer alacaklıları ise gerekli görürse davet eder.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, konkordato talep eden borçlu şirketin yetkili temsilcisinin yargılama sırasında mahkemeye çağrılarak dinlenmediği, kanunun amir hükmünün yerine getirilmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Bu durumda konkordato talep eden borçlu şirket yetkilisinin mahkemeye çağrılarak dinlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.