Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2020/945 K.2020/2197

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, eğitim ve inşaat alanında faaliyet gösteren davacı şirketin, küresel ekonomideki yavaşlama nedeniyle finansal maliyetlerin artıp daralma meydana geldiğini, borçlarının ödeyememe tehlikesinin ortaya çıktığını ileri sürerek İİK 285 vd. maddeleri gereğince konkordato mühleti verilmesini ve konkordato komiseri atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin borca batık durumda bulunduğu gerekçesiyle iflasına; dair verilen karar üzerine davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince davacı şirketin faaliyetinin devam etmediği ve devamını sağlayacağı finansmanı bulunmadığı, mevcut haliyle işletmenin devamının mümkün görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bakırköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesince davacı şirketin açıkça borca batık bulunduğu gerekçesiyle konkordato talebinin reddi ile iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi tarafından davacı şirketin faaliyetinin devam etmediği, ve borca batık olduğundan bahisle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

d- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.