KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2007/16126 E., 2010/9767 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine dair.
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın mağdure...'ı bıçakla yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralamış olmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 87/1-d, son maddesi uyarınca tayin olunacak cezanın 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yine sanığın mağdure...'ı yaralaması eyleminden dolayı ceza hükmü tesis edilirken 5237 sayılı TCK'nun 86/3-e maddesi ile tayin olunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının aynı kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması sonucu 2 yıl 12 aya hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
1) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan atılı eylemlerin silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirildiğinden dolayı iddianamede yer almayan sevk maddesi ile ceza tayini suretiyle CMK'nun 226 maddesine muhalefet edilmesi,
2) Mağdure... hazırlık aşamasında verdiği 5.7.2005 tarihli ifadesinde annesinin sanığın evden gitmesini istediği, evden gitmeyince de sanığa karşı küfürlü laflar söylediğini, bunun üzerine sanığın sinirlendiğini ve mutfaktan bıçak aldığını bildirmiş olmasına göre bu hususta her iki mağdurenin ifadesine başvurularak, mağdure...'ın bu eyleminin sanık lehine tahrik olupturup oluşturmayacağının tartışılmaması,
3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53 maddesi ile uygulama yapılırken aynı maddenin 1 fıkrasının "a, b, d, e" bentlerinde belirtilen hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar "c" bendinde belirtilen hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılacağının kararda gösterilmemesi,
4) Sanığın mağdure...'ı yaralaması eyleminden dolayı verilen kararda;
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2007/16126, K. 2010/9767, 2 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama