Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2007/4288 K.2010/6982

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

1- Hükmün tefhim edildiği 09.02.2006 tarihli son oturumda , Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasından sonra oturumda hazır bulunduğu duruşma zaptından anlaşılan sanık ...'e, esas hakkındaki savunması ve son sözünün sorulmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK'nun 216/2-3 maddesine aykırı davranılması,

2- Kabule göre;

a-)Sanık hakkında yaralama suçundan cezaac hükmü tesis edilirken suç tarihi ve hüküm tarihi itibarıyla atılı eyleme uygulama imkanı bulunan yasa maddelerinin lehe ve aleyhteki bütün hükümleri 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca denetime olanak verecek şekilde ve ayrı ayrı değerlendirilip sonuçları karşılaştırılarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK'nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

c-) 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasa'nın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5. madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammıı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

d-)Sanığa verilen 1 yıl hapis cezası 647/4 maddesine göre suç tarihi itibariyle günlüğü 11,00 ytl'den paraya çevrilirken 4.015,00 ytl adli para cezası yerine, eksik hesaplama sonucu 3.960,00 ytl adli para cezasına hükmolunması,

e-) Sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı yasanın 4. maddesine göre paraya çevrilmesi sırasında “Sanığın kişiliği,sair halleri,suçun işlenmesindeki özellikler ..,” gerekçe gösterilip olumlu olarak değerlendiği halde, bu kez sanığın kişiliği ve suçun işleniş özellikleri olumsuz olarak değerlendirilerek sanığa verilen temel hapis cezasının üst sınırdan belirlenmesi suretiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.02.2000 tarih ,2000/4-16 esas,2000/19 karar sayılı kararı ile buna uyum gösteren özel dairelerin kararlarına aykırı şekilde gerekçede çelişkiye düşülmesi,