Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2007/8351 K.2010/6423

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.10.1990 tarih 1- 172/224 esas ve sayılı kararı ve buna uyum gösteren özel ceza Dairelerinin istikrarlı uygulamalarına göre, gerek 765 sayılı TCK’nın 59. maddesi, gerek 5271 sayılı TCK’nın 62. maddesi sanığın kişiliğine göre uygulanması gereken bir hüküm olup, mahkemenin takdir hakkının kullanılmaması nedeniyle gösterdiği gerekçenin makul ve makbul olması, hukuk kaidelerini zedelemeyecek, yasanın amacına aykırı düşmeyecek, vicdanları rahatsız etmeyecek bir mahiyet taşıması, hak ve nesafet kurallarına uygun bulunması gerekmekle, mahkemenin sanığın savunma sınırları içerisinde bulunan “suçunu inkarı nedeniyle” 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermesi Ceza Genel Kurulu Kararıyla, Ceza Daireleri Kararlarına aykırı bulunmakla;