KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2008/6974 E., 2010/9097 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetine dair.
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında TCK’nun 129/3.maddesi gereğince kurulan hükmün incelenmesinde;
Mahkeme hakaretin karşılıklı olduğunu kabul edip ceza vermekten vazgeçtiğine göre doğrudan "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken adli para cezasına hükmettikten sonra bu kararı vermesi,
Bozmayı gerektirmiş katılan sanık ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmında TCK’nun 125/1,4 maddesi gereğince hükmedilen 105 ... adli para cezasının hükümden çıkarılması ve sanıkların hakaretlerinin karşılıklı olduğundan sanıklara ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Katılan sanıklardan ... ve ...in TCK’nun 86/2 ve katılan sanıklardan Gürkan ve ...in 151.maddelerine muhalefetten mahkumiyetlerinin incelenmesinde;
Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ve katılan sanıklar müdafileri temyiz isteğinin aynı yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
3-Sanık ...’ın TCK’nun 86/1 ve 87/3.maddeleri gereğince mahkumiyetinin incelenmesinde;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2008/6974, K. 2010/9097, 26 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama