Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2009/12741 K.2012/31913

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1-5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,

2-5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün tekerrüre ilişkin 3 numaralı fıkrasındaki “...cezanın infazından sonra 1 yıl 2 ay denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” şeklindeki cümlenin “...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ” şeklinde değiştirilmesi, yine hükmün hak yoksunluğunun uygulanması ile ilgili 5 numaralı fıkrasının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları