KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/18895 E., 2012/2837 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıklar hakkında mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına dair.
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1-) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünün katılan-sanık ...'in vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan-sanık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-) Sanıklar ... ve ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan vasıf değişikliği ile verilen mahkumiyet hükmünün sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;
1412 sayılı C.M.U.K.' nun 305. maddesinin 2. fıkrası 1. bendinde ''İkibin liraya kadar ( iki bin dahil ) para cezalarına dair hükümler '' temyiz edilemez, hükmü yer aldığından ve verilen cezanın türü ile miktarı itibarıyla sanıkar hakkındaki hükmün hüküm tarihi itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, Sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı C.M.U.K.' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3-) Sanık ... hakkında neticesi sebebiyleağırlaşmışyaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede; Sanık müdafiinin bozmaya yönelik temyiz taleplerinin reddine, ancak;
1-) 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca indirim yapılırken 12 ay yerine 12 ay 3 ... ceza belirlenmesi suretiyle fazla ceza verilmesi,
2-) Sanık hakkında 5237 sayılı T.C.K.'nun 53. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı maddenin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen hakları mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hakları ise koşullu salıverilme tarihine kadar kullanamayacağının hükümde gösterilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/18895, K. 2012/2837, 25 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama