Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2009/22714 K.2010/268

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Sanığın yaralama suçundan mahkumiyetinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 2-6136 sayılı Kanuna muhalefetten kurulan mahkumiyetin incelenmesinde; Adli para cezası doğru hesaplandığından teblignamenin bu konudaki düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ancak;

Hakim TCK’nun 61.maddesine göre temel cezayı belirlerken olayın özelliği, failin kişiliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir.

Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır.

Dosyamıza konu olayda ruhsatsız silah taşıdığı anlaşılan sanığın belirtilen bu ilkeler doğrultusunda ve TCK’nun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine” hükmolunacağı hükmü de nazara alınarak temel cezanın alt ve üst sınır arasında belirlenmesi gerekirken dosyaya uygun düşmeyen gerekçelerle üst sınırdan ceza tayin edilmesi,