KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/23777 E., 2011/16008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyetine dair.
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet ve nitelikli yaralama suçlarından kurulan hükümler yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçeli kararda C.Savcısının esas hakkında mütalaaya değinildiği anlaşıldığından tebliğnamenin bu konudaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Eski ve yeni kanun karşılaştırmasında 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet suçunda sanık hakkında lehe yasa uygulandığı ve yaralama suçundan 5237 Sayılı TCK’nun lehe kabul edilmesi nedeniyle bir bütün olarak uygulanması nazara alındığında aleyhede temyiz olmadığından tebliğnamenin düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK. nunu ile, suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümleri 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 Sayılı TCK. nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanık hakkında 765 Sayılı TCK.nun 456/4. maddesi gereğince tayin edilen cezanın 456/7 maddesi gereği 1/3 oranında artırım yapılırken 8 ay yerine 9 ay olarak fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/23777, K. 2011/16008, 2 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama