KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/4042 E., 2012/166 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine dair
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak
1) Suçtan zarar gören müştekiye CMK 233 ve 43. maddeleri gereğince meşruhatlı davetiye çıkarılıp katılma hakkı hatırlatılmadan duruşmaya devam edilerek hüküm tesisi, 2)Sanığın, silahla müştekiyi yaşamsal tehlikeye sokacak şekilde yaralamasından dolayı 5237 sayılı TCK’nın 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddelerinin uygulanması sonucu bulunan 2 yıl 12 ay hapis cezasının aynı yasanın 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkarılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
3)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2007 tarih ve 2007/10-71 esas 2007/98 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01.06.2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından önemi bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde sanığın İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2005 kesinleşme tarihli 1999/144 Esas ve 2004/431 Karar sayılı 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla sözkonusu hükmün kesinleşme ve infaz şerhi verilmiş bir sureti dosya arasına getirtilerek TCK.nun 58. maddesi gereğince önceki mahkumiyetinin tekerrüre esas nitelikte olup olmadığının tartışılmaması,
Kabule göre de;
4)5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 53/1-a, c,d,e bendinin yazılmaması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/4042, K. 2012/166, 9 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama