KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/5343 E., 2012/4409 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine dair,
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
TCK’nun 53/1.a-d maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğunun hükmün kanuni sonucu olup infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;
1- Mağdurun Ceyhan Devlet Hastanesince düzenlenmiş 14.09.2006 ve 18.09.2006 tarihli raporlarında; vücudunda kemik kırıkları tanımlandığı halde 'vücuda acı veren, sağlığı ve algılama yeteneğini bozan bir yaralanmanın bulunmadığı' belirtilerek raporlarda çelişki yaratılması ve mağdurda tanımlanan kemik kırıklarının ne şekilde hayati tehlikeye neden olduğunun denetime elverecek şekilde raporlarda açıklanmamasına göre, mağdurun tüm tedavi evraklarıyla birlikte ATK'na sevi yapılarak yeniden adli raporunun alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Mağdurda yaşamsal tehlikeye neden olan yaralanma sebebiyle TCK 86/1, 87/1.d-son maddeleri gereğince sanık hakkında hükmedilecek cezanın alt haddinin üç yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,
3- Uzun süreli cezası ertelenen sanık hakkında TCK 53/1.a-d maddelerinde öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmaması,
4- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/5343, K. 2012/4409, 10 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama