Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/14775 K.2011/14505

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Katılan ifadesinde, müdürün yanına gittiğini,hesabın fazla olduğunu söylediği sırada şahsın kendisine kafa attığını,orada çalışanların toplanarak birisinin elinde kesici cisimle yüzüne vurup yaraladığını beyan etmesi karşısında ,yüzde sabit ize neden olan yaralamanın hangi sanık tarafından gerçekleştirildiği tespit edilmeye çalışılmadan ,sanıkların iştirak iradesinin varlığı tartışılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

2-İddiaya, savunmaya, oluşa uygun olarak mahkemenin sanıkların mağduru silahtan sayılan kesici aletle yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaraladığını kabulu karşısında; 765 sayılı TCK 456/2 maddesinin açıkça sanık lehine olduğu, ayrıca mağdur’da meydana gelen yaralanmanın hangi sanığın eylemi sonucu gerçekleştiği tesbite çalışılarak sonucuna göre 765 sayılı TCK'nun 463. maddesinin uygulama alanının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

a- ) Mahkemenin sanıkların mağduru silahtan sayılan kesici aletle yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaraladığını kabulu karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 86/3-e ve 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle en az 5 yıl hapis cezasının hesaplanması gerektiğinin gzetilmemesi,

b-) Mahkemenin sanıkların mağduru silahtan sayılan kesici aletle yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaraladığını kabulu karşısında; karşılaştırma yapılırken olayda uygulama yeri olmayan 456/3. maddeye göre 5 yıl hapis cezası verileceği şeklinde hesap yapılması,