Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/14917 K.2012/29407

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan sanık ...'ın mağdur sanık ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Susuz Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/04/2009 tarih, 2008/47 esas ve 2009/17 sayılı kararına karşı katılan sanık ...'ın temyizi üzerine mahkemece istemi itiraz olarak kabulü ile dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek Kars Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2009 tarih ve 2009/298 degişik iş no'lu kararı ile katılan sanığın itirazının reddine kesin olarak hükmedilmiş olup bu hüküm yönünden değerlendirme yapılmaksızın dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE,

2-Sanık ...'ın katılan sanık ...'ı tehdit suçundan verilen beraat kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ve mağdur sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,

3-Mağdur sanık ...'ın, katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'un 231. maddenin uygulanmama sebebi “katılanın zararının giderilmemesi” olup mahkemenin gerekçesi yasaya ve uygulamaya uygun görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan sanık ...'ın Kars Devlet Hastanesinden verilen ve hükme esas alınan 18.09.2008 tarihli kati raporunda; yaralanmanın sağ hemopnomötoraksa neden olduğu, göğüs tüpü takıldığı ve sonuç olarak yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokacağı ve basit tıbbi tedavi ile giderilemeyeceğinin bildirildiği, dolayısıyla sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK' nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son fıkrası uygulanarak cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,