Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/14983 K.2011/8956

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

1-Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak sanığın eyleminin 13 adet orman ağacını boğmak suretiyle işgal ve faydalanma suçunu oluşturduğunun kabulüne göre, 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunla özel nitelikte olan 6831 sayılı orman kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sistemindeki lehe hükümlerin bütün halinde denetime imkan verecek şekilde tartışılıp değerlendirilmesi sonucu 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi dikkate alınarak hüküm kurulması, gerekirken karma hüküm kurulması ayrıca sanık hakkında açma suçundan dava açılmış olması karşısında ek savunma hakkı tanınarak işgalin yanısıra kesilen ağaçlar için de boğma eylemi sebebi ile de ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesinde zarar yönünden, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesi dikkate alınarak mahkeme tarafından mağdurda meydana gelen zarar, kanaat verici ve basit bir araştırma ile saptanıp, sanıktan tespit edilen bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup, diğer koşullarında mevcudiyeti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken,

belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkan verecek şekilde değerlendirme yapılmadan "sanığın katılana ait zararını gidermediğinin anlaşılması...." gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,