KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2010/17780 E., 2010/18774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Temyiz isteminin reddine dair,
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;
Mahkemenin 02.07.2009 tarih ve 2003/810 esas ve 2009/471 sayılı mahkumiyete dair sanığın yokluğunda tefhim olunan kararda “...Dair müştekileri ve sanığın yokluğunda kanun yoluna başvurma hakkı olanların kararın tebliğinden itibaren 7 ... içinde Yargıtay’a müracaat edebileceği,....” biçiminde tefhim olunmuştur.
Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 30.01.2007 ..., 2007/3-9 esas ve 2007/18 sayılı kararı ve 14.04.2009 tarih 2008/214- 2009/98 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve Anayasa’nın 40. maddesi hükümlerine göre kararda yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir.
5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Yasanın 310. maddesi uyarınca, “temyiz istemi yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olur, bu taktirde, beyan tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirilir, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresi tebliğle başlar.” Yukarıda belirtilen yasa maddelerine uygun biçimde kararda yasa yolu belirtilmemiş, şekli ise eksik gösterilmiş olup anılan yasa maddelerine aykırı davranılmış olmakla,
bu durum 5271 sayılı CMK’nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni teşkil edeceğinden ve bu takdirde yasa yolu süresinin işlemeye başlayacağından söz edilemeyeceğinden, sanık vekilinin 19.04.2010 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 21.04.2010 tarih ve 2003/810- 2009/471 sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2010/17780, K. 2010/18774, 1 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama