KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2010/3108 E., 2011/10118 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyete dair.
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Üst C.Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Ayrıntıları Yargıtay CGK'nun 06.11.2007 ..., 2007/167-222 Esas ve sayılı kararında belirtildiği üzere, Üst C.Savcısının mülhakat asliye ceza mahkemesine ait kararları, hükmün tefhiminden itibaren CMUK 310/3 maddesinde öngörülen 1 aylık yasal süre içinde temyiz etmesinin gerekmesine rağmen, mahkemenin 10.09.2008 tarihinde tefhim olunan kararın 24.10.2008 tarihinde temyiz etmesine göre Üst C.Savcısının süreden sonraki temyiz isteminin CMUK 317 maddesi uyarınca REDDİNE, 2) Sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 E, 2009/13 sayılı kararında “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesinde zarar yönünden, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zararların esas alınması,
manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği” görüşünün benimsenmesi dikkate alınarak mahkeme tarafından mağdurda meydana gelen zarar, kanaat verici ve basit bir araştırmayla saptanıp, sanıktan tespit olunan bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup ve diğer koşulların da mevcudiyeti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkan verecek şekilde bir değerlendirme yapılıp, hükümde tartışılması yapılmadan,
“maddi ve manevi zararın karşılanmadığı” biçimindeki gerekçeyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2010/3108, K. 2011/10118, 6 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama