KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2010/5922 E., 2012/19610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetlerine dair,
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde:
Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2)Sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Sanık ...’nün mahkum olduğu hapis cezasının sonucu olarak uygulanması gereken TCK'nin 53/1. maddesi kararda gösterilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,
3)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde:
Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nin 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması gerekliliği infaz aşamasında gözetilebileceğinden, müşteki Mustafa’nın yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Şube Müdürlüğünden aldırılan hayati tehlike ve uzuv zaafına ilişkin rapor dosya kapsamına göre yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki bozma görüşlerine iştirak olunmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;
Sanığın eylemi sonucu müşteki Mustafa’nın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, TCK’nin 44. maddesi gereğince sanığın en ağır eylem olan hayati tehlikeye neden olma suçundan cezalandırılması gerekirken, bu şekilde belirlenen cezanın TCK’nin 87/3. maddesi ile arttırılması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2010/5922, K. 2012/19610, 15 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama