Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/16588 K.2012/12694

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/1-53 esas, 2011/115 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 647 Sayılı Kanuna göre erteli para cezaları bakımından, deneme süresi içinde yeniden suç işlenilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanacağından tebliğnamedeki, sanığın sabıkasında yer alan erteli para cezasının tekerrüre esas alınamayacağı görüşüne iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen sair itirazların REDDİNE, ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce benimsenen 17.04.2007 tarih ve 2007/10-71 esas 2007/98 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığı ve hükümlü hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve tekerrür nedeniyle hükümlünün cezaevinde kalacağı süreye eklenecek sürenin belirlenmesi için mahkûmiyet hükmünde açıkça hangi hüküm nedeniyle kişinin mükerrir sayıldığı ve hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

keza sanığın adli sicil kaydında bulunan Bingöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/139 esas, 2001/471 karar sayılı ilamın infaz tarihinden sonra 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinde yer alan 3 yıllık sürenin geçmesine rağmen bu ilamın ayrıca tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK' nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması ve yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas mahkumiyeti içeren Bingöl Sulh Ceza Mahkemesinin 18/12/2003 tarih ve 2002/413 esas ve 2003/404 karar sayılı ilamı ile mahkum olduğu cezanın,