Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/18958 K.2012/42891

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa 5271 sayılı CMK'nin 150/1., 2., 3. maddeleri gereğince zorunlu müdafii atanması için kanunda öngörülen cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması gerektiğinden tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın tartıştığı Hasan'ı bıçakla yaraladığı sırada olaya müdahale edip tarafları ayırmak isteyen babası mağdur ...'ı yaraladığı olayda, aynı ortamda bulunan kişilerin isabet alıp yaralanabileceğini öngörmesine rağmen bıçağı sallamaya devam edip, mağduru yaralaması eyleminde olası kastla hareket ettiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde kasten yaralamadan hüküm kurulması,

2) Kabule göre de,

a) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçakla babası mağduru hayati tehlike oluşturacak şekilde yaralama eyleminde, 5237 sayılı TCK'nin 86/3. fıkrasında gösterilen yaralama suçunun nitelikli hallerinin birden fazla olması durumunda TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi ve 86/3. maddesiyle bir kez artırımın yapılması, tayin edilen cezanın TCK'nin 87/1-d. maddesi ile bir kat artırılması ve bu şekilde belirlenen hapis cezası (5) yıldan az ise TCK'nin 87/1-son. maddesinin ikinci cümlesine göre (5) yıl hapis cezasına yükseltilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle TCK'nin 61. ve 5271 Sayılı CMK'nin 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

b) 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi iddianamede gösterilmediği halde ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında bu fıkra uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226 maddesine aykırı davranılması,

c) Tayin olunan hapis cezasının kanunı sonucu olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması,