KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2011/22156 E., 2012/12860 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine dair,
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;
1)Ceza Genel Kurulu’nun 08/04/2008 Tarih, 2008/8-62 Esas, 2008/75 Karar sayılı ilamı ile 5237 Sayılı TCK'nin 50. maddesi uyarınca kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaya seçenek olarak, gerekse 52. madde uyarınca doğrudan hükmedilen 2.000 TL'yi aşmayan adli para cezalarına ilişkin hükümlerin temyiz yeteneği bulunmadığı ve kesin nitelikte olduğu görüşünün benimsenmesi karşısında sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin kesin nitelikte adli para cezası olduğu dikkate alınmadan tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2)Sanığın adli sicil kaydına göre üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesine göre ertelenmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
3)5237 Sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
4)Kabule göre; 5275 Sayılı Kanun'un 108. maddesinin 4, 5. ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2011/22156, K. 2012/12860, 29 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama