KÜNYE
(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2011/27591 E., 2012/39477 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetlerine dair.
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ... müdafiinin 08.04.2010 tarihli temyiz dilekçesini 'sanık müdafii' sıfatıyla verdiği gibi, dilekçe içeriğinde de 'kararın müvekkili sanık lehine bozulmasını' talep ettiği, temyiz dilekçenin diğer sanık ... aleyhe hususlar içermemesi sebebiyle müdafiin temyizi sadece müvekkili sanık ... açısından değerlendirilmiştir.
1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;
Müştekilerdeki yaralanmanın sayı ve niteliklerine göre sanığın eyleminde saldırı ile savunma arasında orantı bulunmamasına göre TCK' nin 25. madddesi şartları oluşmadığından, müşteki Mehmet'in katılma talebi hakkında olumlu-olumsuz karar verilmemesi, sanığın eylemini bıçakla gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında TCK'nin 86/1, 3.e, 87/1.d-son maddeleri uyarınca sanığa hükmedilecek cezanın alt haddinin 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi ve kabule göre TCK'nun 61. maddesi hükmünün TCK'nun 29. maddesi hükmünden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki 'bozma' istemli görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanıklar Mehmet ve Erkan hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. ancak;
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2011/27591, K. 2012/39477, 22 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama