Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/36013 K.2013/5381

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında basit yaralama suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerde, TCK’nın 86/2. maddesine göre ceza tayin edilirken, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak düzenlendiği hallerde hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

1) Sanıklar ... ve ...'un, katılan ...'a yönelik yaralama suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler yönünden:

Suç tarihinde onbeş yaşını doldurmayan sağır ve dilsiz ...'un, TCK’nin 33/1 maddesi uyarınca oniki yaşını doldurmayan çocuklara ilişkin hükümlere tabi olacağı ve TCK’nin 31/1 maddesine göre de hakkında ceza kovuşturması dahi yapılamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde 1.000 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine karar verilmesi ve söz konusu cezanın nevi ve miktarına göre temyiz yeteneğinin bulunmaması, ancak CMK’nin 309. maddesi gereğince kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı Yasanın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak sanıklar müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

2) Sanık ...’un katılanlar ... ve ...’a yönelik eylemleri hakkında kurulan hükümler ve sanık ...’un katılan ...’a yönelik kasten yaralama eylemi hakkında kurulan beraat hükmü yönünden:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ...’un ve katılan ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık ...’un katılan ...’a yönelik kasten yaralama eylemi hakkında kurulan hüküm yönünden:

Sanığın sağır ve dilsiz olduğunun doktor raporuyla da anlaşılması karşısında, CMK’nin 150/2. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,