KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2011/38458 E., 2012/4093 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2012
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın,5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2,31/2,62,52/2.maddeleri gereğince 1000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,sanığın 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Milas 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 28.12.2010 tarihli ve 2010/24-1269 sayılı kararına karşı yapılan itirazın,mağdurun zararının giderilip giderilmediğine ilişkin bir araştırma yapılmadığından bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Milas 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2011 tarihli ve 2011/53 değişik iş sayılı
kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 02.05.2011 tarih ve 2011/5371-24417 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.06.2011 tarih ve 2011/196661 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Kanunun 231.maddesi uyarınca hükmolunan ceza miktarının iki yıl hapis cezasını veya adli para cezasını içermesi ve işlenen suçun da inkılap kanunlarında yer alan suçlardan olmaması durumunda,gerek Türk Ceza Kanunu ve gerekse özel kanunlardaki tüm suçlar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin mümkün olduğu,anılan maddedeki kararın verilebilmesi için aranan 6.fıkranın ( c ) bendindeki zararın giderilmesi şartının ise,yalnızca zarar suçları bakımından uygulama yeteneğinin bulunduğu,bu zarardan da somut ve hakimin basit bir araştırmasıyla tespit edebileceği bir zararın amaçlandığı,mağdurun bir tazminat
istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği gözetilmeden itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2011/38458, K. 2012/4093, 8 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama