Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/38459 K.2012/570

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın,5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a, 29, 62, 52. maddeleri gereğince 1500 ... Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 58.maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, aynı mahkemenin 21.11.2006 tarihli ve 2005/260 esas, 2006/514 sayılı kararı ile verilen erteli cezanın infazına dair, Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 28.07.2009 tarihli ve 2009/268 Esas-2009/453 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 29.04.2011 tarih ve 2011/5134-23726 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.06.2011 tarih ve 2011/196667 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın tekerrüre esas alınan Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 21.11.2006 tarihli ve 2005/260 esas, 2006/514 sayılı kararı ile verilen 275 ... Türk Lirası adli para cezasının, halen yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305/1.fıkra 1.bent gereğince kesin olduğu ve aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51.maddesinin 7.fıkrasında “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen,uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.” hükmü uyarınca özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezasının aynen infazına karar verilebileceği,anılan maddede ise erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında,sanığın önceden işlemiş bulunduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezası konusunda aleyhine olacak biçimde aynen infazına karar verilemeyeceği

gözetilmeden sanığın aleyhine olacak şekilde erteli para cezasının aynen infaz kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: