Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/3986 K.2011/4681

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 108/1, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 72. maddeleri uyarınca 936,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararının sadece sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 soruşturma, 2009/1777 sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip yapılan yargılama sonunda, 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a,

52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 30/07/2009 tarihli ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21.09.2010 tarih ve 57309 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2011 tarih ve 2011/63005 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararı ile 936 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedildiği ve bu cezanın kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden lehe kanun uygulaması talebi üzerine 1.400,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde;

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 esas, 2009/1777 sayılı ilâmı ile 5728 sayılı kanunla 6831 sayılı Orman Kanununda ve CMK’nın 231 maddesinde yapılan değişikler yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, Dairemizin bozma ilamına uyma kararı verip, yargılama devam etmiş, yargılama sonunda 30/07/2009 tarih ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararla 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmetmiştir. Anılan karar kesin nitelikte bir karardır.

Sanık hakkında mahkemece kurulan her iki karar incelendiğinde, 15.11.2006 tarihli kararın sanık lehine olduğu tartışmasızdır. Buna göre 5252 sayılı kanunun 9/3 maddesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.