Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/43807 K.2013/369

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın, 6136 sayılı Yasanın 13/4 maddesine muhalefet nedeniyle para cezası olarak verilen önceki mahkumiyeti, CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olmasına, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi hükmü gözetilerek CMUK'un 305/son maddesine göre, miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının belirtilmiş olmasına göre sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Sanığın adli sicil kaydındaki daha ağır cezayı gerektiren Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2005 tarih 2004/671 Esas ve 2005/269 karar sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Yasa uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanık hakkında tekerrüre esas daha ağır olan “Sanığın Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2005 tarih 2004/671 Esas ve 2005/269 sayılı mahkumiyeti ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nin 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık

.