KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2011/5017 E., 2012/34382 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
A) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;
Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçe ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
B) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Sanığın mağdur ...'ı yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümle ilgili olarak;
Adli Tıp Kurumundan alınan 18.10.2007 tarihli rapora göre mağdur ...'ın biri batına, biri de toraksa nafiz olmak üzere 6 yerinden bıçakla yaralandığı anlaşılmakla, mağdura yöneltilen darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgesi ve hayati tehlike doğuran yaraların birden fazla olması hususları dikkate alınarak sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesi ihtimalinin bulunması nedeniyle, delillerin takdiri üst mahkemeye ait olmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın mağdur ...'i yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümle ilgili olarak;
Sanığa atılı suç için 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı 5 yıl hapis cezasını aşmadığından tebliğnamenin (1) numaralı, koşulları bulunduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından (2-b) bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Ceza tayininde teşdit uygulamasının temel ceza üzerinden yapılabileceği, mahkemenin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesi uygulamasında teşdit uygulama imkanı bulunmadığı gözetilmeden teşdit uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2011/5017, K. 2012/34382, 15 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama