KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2011/9493 E., 2012/43873 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetlerine dair,
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... ...’un temyiz talebinin yapılan incelemesinde,
Sanık ... ...’un yokluğunda 02/06/2009 tarihinde tefhim olunan kararın sanığa 18/09/2009 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 28/09/2009 tarihinde temyiz etmesine göre sanığın süreden sonraki temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin yapılan incelemesinde,
a) Sanık ... ...’un müştekiyi oluşan netice ve mahkemenin kabulüne göre silahtan sayılan ustura ile yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında; yüzünde sabit iz oluşturacak yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin, eylemin TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kalacağı bu sebeple TCK'nin 86/2. maddesi gereğince değil aynı kanunun 86/1-3-e, 87/1-c, son maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle verilecek cezanın alt sınırının 5 yıldan az olamayacağı dikkate alındığında yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,
b) ...’un beyanına uyumlu olmak üzere adli hekim raporunda saçlı deriye yakın 1 cm uzunluğunda cilt altı kesisinin tespit edilmesine göre sanık ...’nun suçta kullandığı usturanın 5237 sayılı Yasanın 6/f-4. maddesi uyarınca silah olarak kabul edilip 86/3-e. maddesi ile cezasında artırım yapılmaması
c) Sanık ...’nun tekerrüre esas sabıka kaydı olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,
d) Kabule göre, sanık ...'nun yaralama eylemini silah kullanmaksızın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde işlediğinin kabulüne göre sanık hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2011/9493, K. 2012/43873, 17 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama