Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/1456 K.2013/2282

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddeleri gereğince 3 yıldan az ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen mahkumiyetinin, CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olmasına, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi hükmü gözetilerek CMUK'un 305/son maddesine göre, miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının belirtilmiş olmasına göre sanık hakkında bu ilam nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın tekerrüre esas başka bir ilamı bulunduğu anlaşılmakla ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 58. madde uyarınca tekerrüre esas alınan Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.03.2006 keşinleşme tarihli 2005/1111-2006/93 E.-K. sayılı ilamının çıkartılarak,

“Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.04.2003 keşinleşme tarihli 2002/409-2003/323 E.-K. sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca da, Ceza Genel Kurulunun 14/06/2011 tarihli E.2011/2-60, K.2011/126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınamayan Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.03.2006 keşinleşme tarihli 2005/1111-2006/93 E-K sayılı kararındaki ceza miktarının esas alınmasına” denilmek,