Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/15076 K.2013/22033

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tarafların önceye dayalı bir mesele nedeniyle tartışıp, karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıklarına dair iddia ve kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık Üzeyir hakkındaki tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıklar hakkında kurulan hükmün gerekçe kısmında "olay günü sanıkların aralarında önceden var olan husumetin ve gelişen tartışmanın etkisi ile hangisi tarafından başlatıldığı kesin olarak tespit edilememekle her birinin fiili diğeri yönünden ayrı ayrı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi gerektirir nitelikte yorumlanacak biçimde birbirlerini karşılıklı olarak yarladıkları kanaatine varıldığı" belirtildiği halde, kısa kararda "sanıkların eylemini diğer şikayetçi sanığın kendisine karşı vâki haksız fiilinin ortaya çıkardığı hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında gerçekleştirdiği kanaatine varılmadığından cezalarından TCK'nin 29. maddesi gereğince indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına" denilmek suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunması,

2) Sanıkların yaralama eylemini silahla gerçekleştirmesi nedeniyle, cezalarının TCK'nin 86/3-e maddesi yerine TCK'nin 86/3-a maddesiyle artırılması suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Hapis cezaları tedbire çevrildiğine göre, TCK'nin 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4) Sanık ... hakkında, katılan ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün 6. bendinde "sanığın yargılama sürecinde gözlemlenen suça eğilimli kişilik özellikleri ile herhangi bir pişmanlık emaresi sergilemediği hususları birlikte gözetilerek hükmedilen hapis cezasının TCK'nin 50/1-b-f maddelerinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesine takdiren yer olmadığına”